عدس بخورید اما به اندازه
شفاخونه/ خواص درماني عدس از نگاه امام رضا عليه السلام
قدس آنلاين/ عدس يکي از گياهاني است که نامش در قرآن يه نيکي ياد شده و کارشناسان هم آن را براي درمان برخي ناراحتي ها مثل ناراحتي معده و گرفتگي صدا و سرفه و ... مفيد دانسته اند.
عدس يک نام قرآني و از گياهان مفيد براي بشراست . خداوند در قرآن مي فرمايد: " و اذ قلتم يا موسي لن نصبر علي طعام واحد فادع لنا ربک يخرج لنا ممّا تنبت الارض من بقلها و قثآئها و فومها وعدسها و بصلها ...." (1)
و آن زمان را که گفتيد: اي موسي، ما بر يک نوع طعام نتوانيم ساخت از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند. موسي گفت: آيا مي خواهيد آنچه را که برتر است به آنچه فروتر است بدل کنيد؛ به شهري باز گرديد که در آن جا هر چه خواهيد به شما دهند. مقرر شد بر آنها خواري و بيچارگي و خشم خدا را بر خود هموار ساختند و اين بدان سبب بود که به آيات خدا کافر شدند و پيامبران را به ناحق کشتند و نافرماني کردند و تجاوز ورزيدند.و آن زمان را که گفتيد: اي موسي، ما بريک نوع طعام نتوانيم ساخت، از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند.
اين آيه اشاره اي است به واقعه فرار حضرت موسي و پيروانش از ظلم حاکمان (فرعون) مصر و ورود آنان به صحراي سينا. بني اسرائيل در زمان اقامت در اين دشت پس از تمام کردن همه خوراکي هايي که با خود آورده بودند احساس گرسنگي کردند. خداوند غذايي يکنواخت که همان منّ و سلوي بود بر ايشان نازل کرد. آنان با ميل و لذت اين غذا را خوردند، اما پس از مدتي که منّ و سلوي مي خوردند از پيامبرشان خواستند براي آنان غذايي فراهم کند که آنان در زمان زندگي در مصر مي خوردند يعني سبزي، خيار، سير، عدس و پياز.
در گنجينه احاديث پزشکي ائمه اطهار(ع) هم از عدس به نيکي ياد شده است. در روايتي آمده است که مردي از قساوت دل به پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) شکايت کرد. رسول خدا دستور خوردن عدس را به او فرمود. (2)
و در روايتي ديگر از رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) وارد شده که: " پيامبر از قساوت دل هاي قوم خود به خدا شکايت نمود. خدا امر کرد عدس بخورند، چون عدس دل را نرم، اشک چشم را جاري و تکبر را ميبرد و آن غذاي نيکان است " (3)
اميرالمؤمنين علي عليهالسلام هم فرموده است : خوردن عدس قلب را نازک رقّت و آمدن اشک را سرعت مىبخشد.
در همين راستا امام رضا (عليه السلام) هم به نقل از پدرانش از رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: "عليکم بالعدس، فأنه مُبارک، مقدس، يَرِق القلب و يکثر الدمعة و قد مبارک فيه سبعون نبياً آخرهم عيسي بن مريم"؛ بر شما باد عدس، زيرا که مبارک و مقدس است، دل را نرم و اشک چشم را زياد مي نمايد، هفتاد پيغمبر او را مبارک گردانيده اند که اخر آنها عيسي بن مريم است.(4)
کارشناسان عدس را از لحاظ خاصيت با گوشت برابر مي دانند و آن را تقويت کننده معده و حافظه دانسته وجوشانده آن را ضد عفوني کننده برشمرده اند ومعنقدند که عدس پخته با سرکه مقوي معده بوده و آب آن سينه را نرم و سرفه را از بين مي برد.
امام رضا عليهالسلام هم درباره خواص درماني عدس فرمود: اگر بدنت در اثر نوره حمام سوخت، عدس پوست کنده را آرد کن و با گلاب و سرکه در آميز و به محل زخم شده بکش که به اذن خداوند متعال خوب خواهد شد.
و در حديثي ديگر آمده است که سويق عدس تشنگى را زايل مىکند و معده را قوت مىدهد و صفرا را فرو مىنشاند و معده را پاک مىکند و هفتاد درد را دواست و هيجان خون و حرارت را برطرف مىکند.(5)
پانوشتها:
1. بقره/ 61
2. محاسن، ج 2،ص504
3. مکارم الاخلاق، ص 512
4. عيون اخبار، ج 2، ص 41، مکارم، ص 215، صحيفه الرضا ص 25، بحار، ج 62، ص 257
5. مکارم، ص
عدس يک نام قرآني و از گياهان مفيد براي بشراست . خداوند در قرآن مي فرمايد: " و اذ قلتم يا موسي لن نصبر علي طعام واحد فادع لنا ربک يخرج لنا ممّا تنبت الارض من بقلها و قثآئها و فومها وعدسها و بصلها ...." (1)
و آن زمان را که گفتيد: اي موسي، ما بر يک نوع طعام نتوانيم ساخت از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند. موسي گفت: آيا مي خواهيد آنچه را که برتر است به آنچه فروتر است بدل کنيد؛ به شهري باز گرديد که در آن جا هر چه خواهيد به شما دهند. مقرر شد بر آنها خواري و بيچارگي و خشم خدا را بر خود هموار ساختند و اين بدان سبب بود که به آيات خدا کافر شدند و پيامبران را به ناحق کشتند و نافرماني کردند و تجاوز ورزيدند.و آن زمان را که گفتيد: اي موسي، ما بريک نوع طعام نتوانيم ساخت، از پروردگارت بخواه تا براي ما از آنچه از زمين مي رويد چون سبزي و خيار و سير و عدس و پياز بروياند.
اين آيه اشاره اي است به واقعه فرار حضرت موسي و پيروانش از ظلم حاکمان (فرعون) مصر و ورود آنان به صحراي سينا. بني اسرائيل در زمان اقامت در اين دشت پس از تمام کردن همه خوراکي هايي که با خود آورده بودند احساس گرسنگي کردند. خداوند غذايي يکنواخت که همان منّ و سلوي بود بر ايشان نازل کرد. آنان با ميل و لذت اين غذا را خوردند، اما پس از مدتي که منّ و سلوي مي خوردند از پيامبرشان خواستند براي آنان غذايي فراهم کند که آنان در زمان زندگي در مصر مي خوردند يعني سبزي، خيار، سير، عدس و پياز.
در گنجينه احاديث پزشکي ائمه اطهار(ع) هم از عدس به نيکي ياد شده است. در روايتي آمده است که مردي از قساوت دل به پيامبر (صلي الله عليه و آله و سلم) شکايت کرد. رسول خدا دستور خوردن عدس را به او فرمود. (2)
و در روايتي ديگر از رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) وارد شده که: " پيامبر از قساوت دل هاي قوم خود به خدا شکايت نمود. خدا امر کرد عدس بخورند، چون عدس دل را نرم، اشک چشم را جاري و تکبر را ميبرد و آن غذاي نيکان است " (3)
اميرالمؤمنين علي عليهالسلام هم فرموده است : خوردن عدس قلب را نازک رقّت و آمدن اشک را سرعت مىبخشد.
در همين راستا امام رضا (عليه السلام) هم به نقل از پدرانش از رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود: "عليکم بالعدس، فأنه مُبارک، مقدس، يَرِق القلب و يکثر الدمعة و قد مبارک فيه سبعون نبياً آخرهم عيسي بن مريم"؛ بر شما باد عدس، زيرا که مبارک و مقدس است، دل را نرم و اشک چشم را زياد مي نمايد، هفتاد پيغمبر او را مبارک گردانيده اند که اخر آنها عيسي بن مريم است.(4)
کارشناسان عدس را از لحاظ خاصيت با گوشت برابر مي دانند و آن را تقويت کننده معده و حافظه دانسته وجوشانده آن را ضد عفوني کننده برشمرده اند ومعنقدند که عدس پخته با سرکه مقوي معده بوده و آب آن سينه را نرم و سرفه را از بين مي برد.
امام رضا عليهالسلام هم درباره خواص درماني عدس فرمود: اگر بدنت در اثر نوره حمام سوخت، عدس پوست کنده را آرد کن و با گلاب و سرکه در آميز و به محل زخم شده بکش که به اذن خداوند متعال خوب خواهد شد.
و در حديثي ديگر آمده است که سويق عدس تشنگى را زايل مىکند و معده را قوت مىدهد و صفرا را فرو مىنشاند و معده را پاک مىکند و هفتاد درد را دواست و هيجان خون و حرارت را برطرف مىکند.(5)
پانوشتها:
1. بقره/ 61
2. محاسن، ج 2،ص504
3. مکارم الاخلاق، ص 512
4. عيون اخبار، ج 2، ص 41، مکارم، ص 215، صحيفه الرضا ص 25، بحار، ج 62، ص 257
5. مکارم، ص
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم بهمن ۱۳۹۲ ساعت 11:10 توسط رقیم
|
زندگی هایمان حیوانی شده است می خوریم ،می خوابیم ، ازدواج می کنیم و می جنگیم درست مثل حیوانات! نمی خواهیم زندگیمان را تغییر دهیم ؟ یعنی انسان بشویم .